Հնդկաստանի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկը Ագրայում գտնվող Թադջ Մահալն է, մարմարից կառուցված դամբարան, որը տասնյոթերորդ դարում կառուցել է Շահ Ջահան կայսրը՝ իր կնոջ՝ Մումթազ Մահալի հիշատակին։ Իր կատարյալ համաչափ գմբեթներով եւ մինարեթներով, պարտեզների եւ ջրավազանների ֆոնի վրա, այն դարձել է աշխարհի ամենաընդունված հուշարձաններից մեկը։

Խորհուրդ է տրվում այցելել արեւածագին, երբ մարմարը ստանում է փափուկ վարդագույն եւ ոսկեգույն երանգներ, եւ այցելուների բազմությունը դեռեւս փոքր է։ Հուշարձանը փակ է ուրբաթ օրերին, ուստի ուղեւորությունը պլանավորելիս այս հանգամանքը պետք է հաշվի առնել։

Ամբեր Ամրոց, Ջայպուր
Մաոտա լճից վեր բարձրացող բլրի վրա տեղակայված Ամբերի կամ Ամերի ամրոց ամրոցը Ռաջաստանի ամրոցային ճարտարապետության ամենախոսուն օրինակներից մեկն է, որը իր բակերում, դահլիճներում եւ հայելապատ սենյակներում միախառնվում են հինդուական եւ մուղալական ոճերը։ Շիշ Մահալը, կամ Հայելիների սրահը, հատկապես տպավորիչ է, նույնիսկ մեկ մոմի լույսի ներքո։

Մի փոքր հեռավորության վրա Քաղաքային պալատն է եւ Հավա Մահալը, որը Կառուցված է վարդագույն ավազաքարից Կրիշնայի թագի ձևով։ Շենքի ճակատի 953 փոքրիկ պատուհանային բացվածքները թույլ էին տալիս տոթակեզ օրերին միջանցիկ քամու թափանցումը ներքին տարածք։ Այստեղից էլ առաջացել է կառույցի անունը՝ «քամիների պալատ»։

Հավա Մահալը Ջայպուրի գլխավոր տեսարժա վայրերից մեկն է եւ համարվում է ռաջպուտյան ճարտարապետության ամենահայտնի հուշարձաններից մեկը։

Խորհուրդ է տրվում այցելել առավոտյան ժամերին, որը օգնում է խուսափել շոգից եւ մեծ զբոսաշրջային հոսքերից, իսկ ուղեկցորդը կարող է օգնել ավելի լավ հասկանալ ամրոցի առանձնահատկությունները։

Վարանասիի Գաթերը
Գանգեսի ձախ ափին տեղակայված Վարանասը կամ հնագույն անվանումը՝ Կաշ, քաղաքը գտնվում է հյուսիսային Հնդկաստանի Ուտար Պրադեշ նահանգում. այս վայրը հարուստ է հինդուիզմի, բուդդիզմի եւ ջայնիզմի սրբավայրերով։ Ավելին՝ հինդուիզմի հետևորդների համար ունի նույն կարեւորությունը, ինչ՝ կաթոլիկների համար Հռոմը։ Հինդուիզմի ուսմունքը տիեզերագիտական համակարգում Վարանասին դիտարկվում է որպես Երկիր մոլորակի կենտրոն։ Միաժամանակ համարվում է բրահմանյան ուսումնականության կենտրոնը։ Աշխարհի հնագույն բնակավայրերից մեկն է, ընդ որում՝ մարդկանցով բնակեցված է եղել մշտապես, շարունակաբար, առանց ընդհատումների: Այստեղ՝ Գանգես արեւմտյան ափի երկայնքով ձգվում են Վարանասիի գաթերը, շուրջ 88 հնագույն աստիճանահարթակներ, որոնք խորհրդանշում են հինդուիզմի ֆիզիկական եւ հոգևոր աշխարհների միջև կապը։ Դրանք կյանքի, մահվան եւ հավատքի խորհրդանիշ են, որտեղ ամեն օր իրականացվում են ծիսակատարություններ, լողանալու արարողություններ եւ աղոթքներ։ Արեւածագին ուղևորները լողանում են գետում, իսկ երեկոյան Գանգա Արատի ծեսը լցնում է ափը երգերով, զանգերի ձայնով եւ լողացող ձեթի լամպերով։

Գետի վրայով նավակային զբոսանքը, հատկապես արեւածագին կամ արեւամուտին, արդարացնում է լավագույն սպասելիքները այս սուրբ քաղաքի մասշտաբին եւ մթնոլորտին ծանոթանալու համար։

Այցելուները խորին հոգատարությամբ պետք է մոտենան դիակիզման ղաթերին, քանի որ դրանք տեղի ընտանիքների համար մնում են ողբի եւ ծեսի ակտիվ վայրեր։

Կերալայի Ջրածածկ Տարածքներ
Կերալայի ջրածածկ տարածքները ավելի քան 900 կմ երկարությամբ, ծովալճակների, գետերի եւ ջրանցքների ցանց են, որոնք զուգահեռ են ձգվում Հնդկաստանի հարավ-արեւմտյան ափին: Այս յուրահատուկ էկո համակարգը ձեւավորվել է 38 գետերի հոսքից եւ Արաբական ծովի ալիքներից: 

Այստեղ ավանդական տնակ-նավակները, որոնք նախկինում օգտագործվել են բրինձ եւ համեմունքներ տեղափոխելու համար, այսօր դանդաղորեն տեղափոխում են ուղեւորներին բրնձի դաշտերի, կոկոսի այգիների եւ փոքր գյուղերի միջով։

Ալլեպպիից կամ Կումարակոմից մեկնող լողացող նավակ-տանը գիշերելը գյուղական Կերալան ճանաչելու ամենատպավորիչ եղանակներից մեկն է, հաճախ նավի վրա պատրաստված թարմ ծովամթերքով։

Ջրածածկ տարածքները լավագույնս կարելի է այցելել մուսսոնային սեզոնից դուրս, երբ ջրի մակարդակը եւ եղանակը ամենից շատ նպատակահարմար են դանդաղ ուղեւորության համար։

Ոսկե Տաճար, Ամրիցար
Սիկհիզմի հոգևոր կենտրոնը, Ամրիցարի Ոսկե տաճարը, ոսկեզօծ սրբավայր է, որը գտնվում է Ամրիտ Սարովար կոչվող մեծ ջրավազանի մեջ։ Տաճարային համալիրը բաց է բոլոր հավատների ներկայացուցիչների համար ողջ օրը, որը կառավարում է աշխարհի ամենամեծ համայնքային խոհանոցներից մեկը, որտեղ ամեն օր անվճար սննդով ապահովում են տասնյակ հազարավոր մարդկանց։

Մթնշաղից հետո, երբ տաճարը լուսավորված է, այն արտացոլվում ջրի մեջ, որը անչափ խորհրդավոր է թվում եւ թողնում է մնայուն տպավորություն։ Բոլոր այցելուների համար գլխաշորը պարտադիր է, եւ ներս մտնելուց առաջ պետք է հանել կոշիկները։

Գոայի Ափերը
Հնդկաստանի արեւմտյան ափին գտնվող Գոան առաջարկում է լողափերի շղթա՝ բոլորովին տարբեր բնույթի՝ Բագա եւ Կալանգուտեի աշխույժ ափերից մինչև հարավում գտնվող Պալոլեմ եւ Ագոնդայի ավելի հանգիստ հատվածները: Պորտուգալական գաղութային ազդեցությունը տեսանելի է եկեղեցիների ճարտարապետության, հին տների եւ տեղական խոհանոցի մեջ, որը համատեղում է հնդկական համեմունքները եվրոպական խոհարարական ավանդույթների հետ:

Հոկտեմբերից փետրվար ընկած չոր սեզոնը առաջարկում է ամենահարմար եղանակը, ինչպես լողափնյա ժամանցի, այնպես էլ Գոայի հին թաղամասերում, օրինակ Պանաջիի Ֆոնտայնյաս թաղամասում, զբոսնելու համար։

Մագելլայնը կարծում է, որ Հնդկաստանի տեսարժան վայրերը իրենց ճարտարապետական հորինվածքով եւ նշանակությամբ եզակի են. Թադջ Մահալը ոչ միայն սիմվոլիկ հուշարձան է, այլ նաև սիրո պատմություն է, Վարանասիի ղաթերը նաև կենդանի ծես են, իսկ Կերալայի լողացող նավակ-տունը նաև բրնձի դաշտերի մեջ անցկացրած խաղաղ կեսօր է։ Այս վայրերը անգամ մի փոքր համատեքստով բացահայտելը ճանապարհորդությունը դարձնում է ավելին քան պարզապես ճանաչողություն։