Ֆրանսիական Պոլինեզիան գտնվում է աշխարհի ամենահեռավոր ու միաժամանակ ամենագեղեցիկ տարածաշրջաններից մեկում՝ Խաղաղ օվկիանոսի հարավում։ Այն բաղկացած է ավելի քան հարյուր կղզիներից, որոնք իրենց հերթին բաժանված են հինգ կղզախմբերի եւ տարածվում են օվկիանոսի այնպիսի հսկայական տարածքի վրա, որը համատեղելի է ողջ Արևմտյան Եվրոպայի հետ։

Այստեղ հեռավորությունն է որոշում ամեն ինչ։

Հորիզոնը թվում է անվերջ, ծովածոցերը փայլում են կապույտ երանգներով, իսկ հրաբխային լեռները ծովից վեր են խոյանում՝ կարծես կանաչ տաճարներ լինեն կորալային խութերի մեջ։

Շատ ճանապարհորդների համար Ֆրանսիական Պոլինեզիան Խաղաղ օվկիանոսը ամենաիդեալակն ձեւով բնութագրող հանգստավայրն է։ Տեղի կղզիները միայն պարզապես գեղեցիկ լողափեր չեն՝ դրանք հազարավոր տարիների ընթացքում Խաղաղ օվկիանոսի ազդեցության տակ ձեւավորված մշակույթներ են։

Նավարկության Ազդեցության Տակ Ձեւավորված Մշակույթ
Եվրոպական նավերի հայտնվելուց շատ առաջ պոլինեզիական նավաստիները հազարավոր կիլոմետրեր էին անցնում բաց օվկիանոսով՝ առաջնորդվելով աստղերով, քամիներով եւ ծովային հոսանքներով։ Նրանք բնակեցրեցին Խաղաղ օվկիանոսի բազմաթիվ կղզիներ՝ ձեւավորելով մշակույթներ, որոնք խորապես փոխկապակցված էին ծովի հետ։

Այս ավանդույթները այսօր էլ ապրում են կղզիներում։

Պարերը, թմբուկների ռիթմերը, դաջվածքների արվեստը, նավակաշինությունը եւ կենդանի լեգենդները շարունակում են արտահայտել մի մշակույթ, որի հիմքում օվկիանոսն է։

Չնայած Ֆրանսիայի հետ քաղաքական կապին՝ պոլինեզիական լեզուն, սովորույթներն ու ինքնությունը շարունակում են մնալ կղզիների կյանքի կենտրոնում։

Հրաբուխներ Եւ Կորալներ
Ֆրանսիական Պոլինեզիայի հեքիաթային բնաշխարը ձեւավորվել է բնության հզոր ուժերով։ Շատ կղզիներ առաջացել են օվկիանոսի հատակից բարձրացած հրաբուխների արդյունքում։ Ժամանակի ընթացքում դրանց շուրջ ձեւավորվել են կորալային խութեր, որոնք ստեղծել են պաշտպանված ծովածոցեր։ Արդյունքում ստացվում է զարմանալի հակադրություն բարձր լեռնաշղթաների եւ հանգիստ ափամերձ ջրերի միջև։

Որոշ կղզիներ առանձնանում են խիտ բուսականությամբ ծածկված հրաբխային լեռնաշղթաներով եւ արեւադարձային հովիտներում թաքնված ջրվեժներով։ Մյուսները կորալային ատոլներ են, որտեղ ցամաքը կարծես նեղ օղակ լինի՝ շրջապատելով հսկայական ծովածոցերը: Այս աշխարհագրական բազմազանությունը ստեղծում է բնապատկերների անսովոր բազմազանություն ամբողջ տարածքում։

Հինգ Արշիպելագ
Ճանապարհորդների մեծ մասը առաջին հերթին պատկերացնում է Ընկերության կղզիները։ Տահիտին, Մուրեան եւ Բորա Բորան իրենց ծովածոցերից բարձրանում են որպես զառիթափ կանաչ լեռներ։ Դրանք հին հրաբուխների մնացորդներ են, որոնք այժմ շրջապատված են մարջանե խութերով։ Արեւելքում Տաումոտու կղզիներն են՝ մոտ ութսուն ցածրադիր ատոլ, որտեղ ցամաքը ավազի ու արմավենիների բարակ օղակ է ծովածոցի շուրջը։ Ռանգիրոայի ծովախորշը այնքան մեծ է, որ նրա մեջ կտեղավորվեր ամբողջ Թաիթի կղզին։

Մարկիզյան կղզիները, որ գտնվում են հեռու հյուսիսարեւելքում, գրեթե խութեր չունեն։ Նրանց ժայռերն ուղիղ իջնում են մութ ու անհանգիստ ծովը։ Պոլ Գոգենն իր վերջին տարիներն անցկացրել է Հիվա Օա կղզում եւ թաղված է Ատուոնա գյուղում, բելգիացի երգիչ Ժակ Բրելի գերեզմանից ընդամենը մի քանի քայլ հեռու։ Հարավում Ավստրալ կղզիներն ավելի զով ու խաղաղ են, և հուլիսից հոկտեմբեր սապատավոր կետերը գալիս են Ռուրուտուի ափեր՝ ձագեր ունենալու։ Գամբիե կղզիները, որոնք բոլորից հեռավորն են, հայտնի են սև մարգարիտներով, որոնք աճեցնում են Մանգարեւայում։

Առօրեական Կյանքը Կղզիներում
Չնայած իր հեռավորությանը՝ Ֆրանսիական Պոլինեզիան ժամանակակից ու կենսունակ հասարակություն է։ Մայրաքաղաք Պապեետեն, որը գտնվում է Տահիտիե կղզում, հանդիսանում է տարածաշրջանի տնտեսական եւ մշակութային կենտրոնը։ Նրա շուկաները, նավահանգիստը եւ սրճարանները համադրում են պոլինեզիական ջերմությունն ու ֆրանսիական ազդեցությունը։

Այլ կղզիներում կյանքը ավելի խաղաղ ռիթմով է ընթանում։ Առավոտյան ձկնորսական նավակները վերադառնում են ծովից, շուկաներում վաճառվում են արեւադարձային մրգեր եւ ձեռագործ իրեր, իսկ ընտանիքները հավաքվում են միասնական ընթրիքի շուրջ։

Ճանապարհորդների համար սա հնարավորություն է տեսնելու այնպիսի վայրեր, որտեղ բնությանը վճռորոշ դեր է խաղում առորեական կյանքում։

Ֆրանսիական Պոլինեզիայի Խոհանոցը
Ֆրանսիական Պոլինեզիայի խոհանոցը ձեւավորվել է պոլինեզիական ավանդույթների եւ ֆրանսիական խոհարարական մշակույթի միաձուլմամբ։ Ամենահայտնի տեղական ուտեստներից մեկը պուասոն կրյուն (poisson cru) է՝ հում ձուկը լայմի հյութով եւ կոկոսի կաթով պատրաստված թարմ ուտեստ, որը հաճախ համարվում է Տահիտիի ազգային ուտեստը։

Ծովամթերքը կարեւոր դեր ունի կղզիների սննդակարգում։ Թունան, մահի մահին (mahi-mahi) կամ խութային ձկները հաճախ մատուցվում են թարմ կամ տապակած տարբերակով։

Կղզիներում առատ են նաև արեւադարձային մրգերը՝ պապայա, մանգո, արքայախնձոր, բանան եւ կոկոս։

Ֆրանսիական ազդեցությունը զգացվում է հացաբուլկեղենի եւ ռեստորանային մշակույթի մեջ։

Կղզիները հայտնի են նաև իրենց Տահիտի վանիլով, որը համարվում է աշխարհի ամենաբուրավետ տեսակներից մեկը։ Շատ այցելուների համար մայրամուտին սառը Հինանո (Hinano) գարեջուրն ամբողջացնում է պատկերը։

Տոնակատարությունները Եւ Ազգային Տոներ
Տոնակատարությունները կարեւոր տեղ ունեն կղզիների մշակույթում։ Ամենանշանավոր մշակութային փառատոնը Հեյվա ի Թաիթի (Heiva i Tahiti) փառատոնն է, որը անցկացվում է ամեն տարի հուլիսին։ Այդ ժամանակ պարի խմբերը, երաժիշտները եւ մարզիկները մասնակցում են ավանդական մրցույթների՝ թմբուկների երաժշտություն, պոլինեզիական պարեր եւ ավանդական ծովային մրցումներ։

Քանի որ Ֆրանսիական Պոլինեզիան Ֆրանսիայի արտասահմանյան տարածք է, այստեղ նշվում են նաև ֆրանսիական ազգային տոները։ Բաստիլի օրը՝ հուլիսի 14-ը, նշվում է շքերթներով, երաժշտությամբ եւ հրավառություններով։

Ի՞նչն Է Գրավում Ճանապարհորդներին.
Ֆրանսիական Պոլինեզիան գրավում է ճանապարհորդներին իր բացառիկ բնությամբ։ Բորա Բորայի ծովածոցերը, Մոորեայի լեռները եւ Տուամոտու կղզախմբի կորալային ատոլները դասվում են Խաղաղ օվկիանոսի ամենագեղեցիկ վայրերի շարքին։ Այստեղ ժամանակը կարծես դադար է առնում, իսկ առորեկան կյանքը հետեւում է օվկիանոսի ալիքներին։

Մագելանի Կղզին
1521 թվականի հունվարին Մագելանի նավատորմն արդեն երկու ամիս հատում էր Խաղաղ օվկիանոսը։ Անձնակազմը ստիպված էր սնվել ծովաջրով թրջված փայտի թեփով եւ կաշվով, իսկ նավերում լայն տարածում էր գտել լնդախտը։ Այդ պահին հայտնվեց մի փոքրիկ կղզի՝ առաջին ցամաքը Ֆրանսիական Պոլինեզիայում, որը երբևէ տեսել էին եվրոպացիները։ Պատմաբանների մեծ մասը կարծում է, որ դա Տուամոտու կղզեխմբում գտնվող Պուկա-Պուկա կղզին էր։ Մագելանն այն անվանեց Սան Պաբլո, սակայն նավաստիները չկարողացան խարիսխ գցելու տեղ գտնել, եւ նավերը դատարկ պահեստարաններով ստիպված էին շարունակել իրենց ուղին։

Մագելլանյան Դիտարկումներ
Նույն օվկիանոսը, որը գրեթե կործանեց Մագելանի անձնակազմին, դարեր շարունակ եղել է պոլինեզիացի ծովագնացների տունը։ Նրանք գիտեին կղզիների տեղը դեռ նախքան դրանք տեսնելը։ Նրանք կարդում էին այդ մասին թռչունների միջոցով, ջրի գույնից եւ այն բանից, թե ինչպես էին ալիքները գալարվում ցամաքի շուրջը։ Այսօր այստեղ հասնելու համար պահանջվում է հեռահար թռիչք Փարիզից, Լոս Անջելեսից կամ Օքլենդից, սակայն տեղ հասնելուն պես դեռևս զգացվում է այս վայրի ահռելի մասշտաբը։ Դուք իջնում ​​եք մի կղզու վրա, հորիզոնում տեսնում հաջորդը եւ սկսում հասկանալ, թե ինչու են տեղացիները միշտ ծովին նայել որպես ճանապարհի։ Մագելանի ճանապարհորդությունից ավելի քան 500 տարի է անցել, եւ այսօր, նրա հետքերով, այստեղ է Մագելլայնը։